Zawartość koszyka

 

Cukrzyca jest chorobą, która odbija się na kondycji całego ciała, w tym na stopach. Stopy diabetyka są narażone na urazy, otarcia, suchość i pęknięcia skóry, które mogą przekształcić się w trudno gojące się rany i owrzodzenia. Wynika to z tego, że w przebiegu choroby dochodzi do uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych oraz nerwów obwodowych w stopach — pacjent może zmagać się ze stopą cukrzycową niedokrwienną, neuropatyczną lub połączeniem obu typów, czyli stopą cukrzycową niedokrwienno-neuropatyczną. Zaburzone czucie stwarza ryzyko urazów, które zostaną przeoczone, a zaburzone mikrokrążenie utrudnia gojenie się ran i regenerację tkanek.

Dobrą wiadomością jest to, że powikłaniom cukrzycy można zapobiegać, łącząc leczenie choroby podstawowej, regularną kontrolę stanu stóp, odpowiednią pielęgnację i dobór wygodnego obuwia — właśnie o tym opowiemy pokrótce w tym wpisie.

Profilaktyka zespołu stopy cukrzycowej — obuwie

Ze względu na zaburzone czucie w stopach, buty muszą być bardzo elastyczne, miękkie, szerokie, dopasowane do długości i szerokości stopy. Powinny mieć zasłonięte palce i dobrze trzymać się na stopie, aby zapobiegać urazom. Nie mogą mieć wewnątrz wystających szwów oraz innych elementów (np. metalowe okucia, przez które przechodzą sznurowadła, powinny być osłonięte).

Trzeba dokładnie obejrzeć buty i sprawdzić wnętrze za pomocą dłoni, ponieważ osoba, która ma zaburzone czucie w stopie może nie zauważyć, że coś ją uwiera w trakcie przymierzania. Wnętrze butów należy sprawdzać każdorazowo przed założeniem ich na stopy, aby wyprostować ewentualne zagniecenia wkładki czy wyjąć drobne przedmioty, które mogły do nich wpaść podczas noszenia (np. drobny kamyczek).

Materiał, z którego zrobione są buty, powinien umożliwiać cyrkulację powietrza, aby zapobiegać gromadzeniu się wilgoci, ponieważ zwiększa ona ryzyko otarć i infekcji.

Skarpety powinny być: bezszwowe, bezuciskowe, wykonane z oddychających materiałów (np. włókna bambusowego). Dobrym pomysłem są również skarpety z nanosrebrem, które ma działanie antybakteryjne.

Pielęgnacja stóp przy cukrzycy

Stopy diabetyka wymagają delikatnej pielęgnacji, odbudowania bariery skórnej, stymulowania krążenia.

Najważniejsza jest codzienna kontrola kondycji stóp — trzeba sprawdzać, czy nie pojawiły się miejscowe zaczerwienienia, skaleczenia, odciski, pęcherze, pęknięcia. Podczas oglądania stóp nie można zapomnieć o przestrzeniach międzypalcowych oraz paznokciach — tam często widoczne są pierwsze oznaki grzybicy.

Stopy należy dokładnie myć lekko ciepłą wodą (nie gorącą, ponieważ istnieje ryzyko poparzeń ze względu na zaburzone czucie temperatury!) i delikatnym środkiem myjącym. Po umyciu stopy trzeba bardzo dokładnie osuszyć, nie zapominając o przestrzeniach międzypalcowych — wilgoć w tym miejscu zwiększa ryzyko infekcji. Na koniec powinno się posmarować skórę stóp nawilżającym kremem dla diabetyków (z mocznikiem i składnikami odżywczymi). Kremu nie nakładamy między palce.

Paznokcie trzeba obcinać bardzo ostrożnie, korzystając ze specjalnych narzędzi, które mają zaokrąglone krawędzie. Nie można usuwać zrogowaciałego naskórka tarką, ponieważ mogą powstać skaleczenia, które łatwo ulegają zakażeniom.

Warto delikatnie masować stopy, np. podczas nakładania kremu, aby pobudzić krążenie i tym samym zapewnić tkankom lepsze odżywienie.

Kiedy udać się do podologa?

 

Jeśli:

• na stopach pojawiły się skaleczenia lub pęknięcia,

• skóra jest mocno przesuszona,

• nagromadziło się dużo zrogowaciałego naskórka,

• powstały odciski i/lub modzele,

• paznokcie są zgrubiałe, wrastają lub widać na nich przebarwienia,

• skóra jest zaczerwieniona i gorąca w dotyku,

• pojawił się nieprzyjemny zapach,

• osoba dotknięta chorobą nie jest w stanie sama pielęgnować swoich stóp i nie ma nikogo do pomocy (wtedy wizyty powinny być częste).

 

Najlepiej zaplanować regularne wizyty w gabinecie podologa (np. raz w miesiącu), aby specjalista przeprowadził „przegląd” i usunął ewentualne problemy.